آماده سازی ۵ هزار قبر برای سربازان آمریکایی در بهشت زهرا| روایت مارادونا را ول کن و غضنفر را بچسب!
رویداد ۲۴| اخیراً روابط عمومی سازمان بهشت زهرا اعلام کرده که محلی در حاشیه تهران برای دفن موقت کشتهشدگان احتمالی سربازان آمریکایی آماده شده است. بر اساس گزارش خبرگزاری تابناک، این محل دفن با ظرفیت پنج هزار قبر خارج از شهر تهران طراحی شده و مشخصاً برای سناریوهای فرضی نظامی در نظر گرفته شده است. هرچند سازمان توضیح رسمی درباره جزئیات ارائه نکرده، اما رسانهها این اقدام را نوعی آمادگی پیشدستانه در مواجهه با «ماجراجوییهای احتمالی آمریکا» در منطقه توصیف کردهاند.
با وجود ظاهراً منطقی بودن ایده آمادگی برای شرایط بحرانی، تحلیلگران و منتقدان معتقدند که این اقدام بیش از آنکه کارکرد عملی یا امنیتی داشته باشد، بیشتر جنبه نمایشی و تبلیغاتی دارد. آمادهسازی قبر برای نیروهای نظامی یک کشور دیگر در شرایطی که هیچ درگیری مستقیم رخ نداده است، نه تنها ارزش استراتژیک ندارد، بلکه در رسانههای بینالمللی بیشتر به تمسخر و سوژه طنز تبدیل میشود.
این اقدام همچنین از منظر دیپلماتیک هیچ دستاورد ملموسی ندارد. کشورها برای آمادگی نظامی خود، عموماً بر تقویت بازدارندگی، آموزش نیروها، تجهیز تسلیحات و دیپلماسی پیشگیرانه تمرکز میکنند، نه نمایش تدفین خیالی نیروهای دشمن. رسانههای جهانی به محض انتشار خبر، آن را نوعی ژست تبلیغاتی و «نمایش تهدید» تفسیر کردهاند و هیچ نهاد بینالمللی یا دیپلماتیک آن را جدی نمیگیرد.
به علاوه، این گونه اقدامات میتواند تصویر ایران را در سطح جهانی مخدوش کند. تمرکز بر سناریوهای احتمالی و آمادهسازی تدفین نیروهای خارجی، بیش از آنکه نشاندهنده آمادگی باشد، حاکی از وسواس و تمرکز بر نمادگرایی افراطی است؛ چیزی که در نهایت بیش از تأثیر داخلی، وجهه کشور را در رسانههای خارجی تحت تأثیر قرار میدهد.
همچنین، از منظر امنیتی، مشخص نیست چنین آمادگیای چه کمکی به ارتقای توان دفاعی یا بازدارندگی واقعی میکند. آماده کردن یک قبرستان فرضی هیچ تاثیری بر توان مقابله با تهدیدهای واقعی، مدیریت بحران یا حفظ امنیت ملی ندارد و صرفاً به افزایش جنجال رسانهای و حساسیتهای بینالمللی منجر میشود.
این اقدام همچنین میتواند به ابزار تبلیغاتی مخالفان داخلی و خارجی تبدیل شود؛ کسانی که آن را نشانه رفتارهای غیرحرفهای و نمایشی دولت معرفی میکنند. به این ترتیب، نه تنها هیچ دستاورد عملی به همراه ندارد، بلکه هزینه تصویرسازی منفی و بیاعتمادی رسانهای را نیز افزایش میدهد.
در نهایت، آمادهسازی محل دفن موقت کشتهشدگان فرضی نیروهای آمریکا در تهران، بیش از هر چیز نمایشی است که نمیتواند کمکی به امنیت ملی، بازدارندگی واقعی یا جایگاه دیپلماتیک کشور بکند. این اقدام، اگرچه شاید در داخل با اهداف «بازدارندگی روانی» توجیه شود، اما در عرصه جهانی بیشتر به سوژه تمسخر و نقد بدل شده و هیچ ارزش استراتژیک ملموسی ندارد.
